Lista porządkowa, nie chronologiczno –hierarchiczna:

1. Chibitalia.
2. Ending z "Dragon Half" ---> http://prodd.wrzuta.pl/audio/4NKKBdVrel/
3. Farandola z „Arlezjanki” --->http://littleladypunk.wrzuta.pl/audio/a4lOwDLuAh/
4. RPG z V+ (Toris próbuje oduczyć Iwana pić, Gilbert próbuje oduczyć się Iwana, Feliks próbuje nauczyć się fechtunku, Alfred próbuj nauczyć się pić...).
5. Zobowiązania wobec innych.
6. Skoki własnego ciśnienia (nie sposób zdechnąć, gdy żyły tak nawalają).
7. I na końcu, jako gwóźdź programu: Lady W., która powiedziała, że jak umrę, to mnie zabije.

LadyWerewolf (5-02-2009 18:42)

tak się ostatnio zastanawiałam, bo mówiłaś, że w hetalii brakuje czegoś głębszego... po co tam coś głębszego, przecież to tylko personifikacje państw ^^"

LittleLadyPunk (5-02-2009 18:45)

hm... wydaje mi się, że jest w historii wiele dramatycznych momentów. I byłabym ciekawa, jak zostaną przedstawione. Postacie to bardziej personifikacje pewnego "ducha narodowego", czyli tego, jacy są (lub jacy się jawią Japończykom) Polacy, Rosjanie, itd. Ciekawiłoby mnie, jakby został przedstawiony problem tożsamości narodowej w obliczu wojny, ect. A tak, to komiksiki są sympatyczne, ale mi czegoś brakuje. I chyba nie tylko mi, skoro tak wiele fanartów przedstawia postacie okrwawione, płaczące, zabijające się nawzajem.

LittleLadyPunk (5-02-2009 18:46)

Po prostu bez tego pomysł wydaje mi się nie do końca rozwinięty...ale wiadomo, ja się czepiam wszystkiego. (…)

LittleLadyPunk (5-02-2009 19:14)

Są śmieszne rzeczy, ale też z głębszymi wątkami, no nie wiem, np. "Kung fu panda" XD i chciałabym , żeby APH też powędrowała w tym kierunku. Żal mi możliwości, że tak powiem, "kulturoznawczych", np.  przedstawienia myślenia Niemców podczas II wojny światowej. Byli otumanieni przez Hitlera i ufali mu bezgranicznie, a ich wódz, kiedy już wojna była przegrana, kazał zrównać cały kraj z ziemią i wszystkich wybić. Wojny fandomowe są bez sensu, tak jak każde wojny - skoro jesteśmy ludźmi/jesteśmy w fandomie, powinniśmy skupiać się na tym, co nas łączy, nie, co dzieli. Oczywiście, można dyskutować na temat prawdopodobieństwa czy ilości możliwości, jak dany związek się rozwinie, no, ale należałoby to robić dyplomatycznie, a nie metodą ZSRR XD

LadyWerewolf (5-02-2009 19:18)

ciężko przedstawić jednocześnie otumanienie przez Hitlera i myślenie Hitlera na jednej postaci

LittleLadyPunk (5-02-2009 19:20)

ale warto byłoby podjąć taką próbę, myślę. No nic, autor miał inny zamysł, a ja bym to zrobiła inaczej ; ) *Zosia Samosia*

Dziwię się sobie, bo mimo tylu zastrzeżeń polubiłam APH (czy raczej: postacie APH). Jednocześnie: nie wiem, czym ludzie się tu zachwycają, mimo, że sama ostatnio rozpływam się nad Chibitalią (już głupszej rzeczy do roztkliwiania się nie mogłam sobie chyba znaleźć…). Tak, mam zmysł krytykański + zamysł własny, co najczęściej kończy się tym, że chcę zdawać na reżyserię rysuję fanarty i doujiny lub piszę fanfiki. Ale o ile w przypadku twórczości własnej do „Naruto”, HP (przynajmniej do jakiegoś momentu) czy „Death Note’a” miałam świadomość, że seria POMIMO WAD (mniejszych lub większych) może sama się bronić, to w przypadku pisania angstów do APH czuję… czuję się… no, powiedzmy, że nadbudowa przerasta bazę.

Oczywiście, należałoby się też zastanowić, czy smutasy pt. kto był taki brzydki i znęcał się nad biednym Chibitalią Feliksem są rzeczywiście przez fakt bycia smutasami bardziej wartościowe od kilku cennych uwag na tematy narodowościowe („VODKA~~!”).

(Rzecz się rozbija o wykonanie, czyż nie?)

„Po coś dał nam tę głębokość wejrzeń,
co przeczuwa kształty przyszłych zdarzeń
zamiast wierzyć głucho, bez podejrzeń
w miłość i w ucieleśnienie marzeń?”

Nie zawsze wiedza o faktach przekłada się na emocjonalność, ale może warto pamiętać o jednym i o drugim i nie roznosić mnie na widłach, kiedy ośmielam się twierdzić to i owo.

Trochę z innej beczki, ale (może) problem podobny:

Mama: Jeśli ci zależy, przejmij inicjatywę.

Ja: Mamo, kiedy ja nie wiem, czy mi zależy.

Mama: To kłopot. Człowiek się musi zadurzyć bez pamięci, albo robi wszystko z wyrachowania.

O, tak. Zadurzona jestem.

Ostatnio chyba w Chibitalii.

P.S.
Sny, ranking:

Teatr : K. – 4:1